Rio Dulce en Livingston
Hola allemaal,
inmiddels ben ik weer thuis, na een hele
lange reis, en nu probeer ik al mn spullen uit te pakken en over mn
jetlag heen te komen. De laatste week in Guatemala ben ik via Antigua
naar Rio Dulce gereisd,en van daaruit door naar Livingston. Antigua is
een onwerkelijk mooi stadje, zo schoon en mooi, met allemaal luxe
winkeltjes en restaurants. Heel anders dan Xela en alles wat ik dan toe
had gezien. Het was leuk om daar een dagje rond te lopen, maar voelde
ook een beetje alsof het niet echt Guatemala was. De volgende dag de
bus genomen naar Rio Dulce, een stadje aan de rand van de rivier die
van Lago Izabal naar de Atlantische kust loopt. Het landschap
veranderde gedurende de busreis van de hooglanden naar heel droog, met
cactussen, naar groene palmen en weilanden, naar junglegebied. Het
hostel waar ik sliep in Rio Dulce lag een klein eindje van het stadje
af, en was alleen bereikbaar met een bootje. Het bestond uit
verschillende hutten op palen, met elkaar verbonden door houten
loopbruggen over het water. In de eerste dorm die ik zag kroop net een
gigantische leguaan door een raampje naar buiten. De medewerker sprong
op het bed en greep em bij z'n staart, maar dat was dan ook alles wat
ie overhield. Hadden jullie wel eens gehoord van dat fenomeen dat
leguanen in crisissituaties hun staart loslaten? Dit was duidelijk een
crisissituatie voor deze leguaan, en dus stond de Guatemalteek
plotseling met een heftig heen-en-weer flappende leguanenstaart in zijn
handen. Dat is ook zoiets, die staart blijft dus nog een tijd bewegen,
brr. De Guatemalteek gooide m opgewekt in de bosjes, en ik besloot om
in de bedden boven de bar te gaan slapen, mocht ik dan enge beesten
tegenkomen dan kon ik gewoon heel hard gillen naar het personeel.
Donderdagochtend
ben ik met een bootje naar Livingston gegaan, prachtige boottocht, dat
was wel één van de mooiste dingen die ik in Guatemala heb gezien! Het
was ook heerlijk om in de wind in het bootje te zitten, want het was al
sinds halverwege de busrit van Antigua naar Rio Dulce bloed en
bloedheet. Ik wist wel dat het warmer zou zijn dan in Xela, maar ik
vergeet altijd een beetje hoe dat voelt, en dat ik dat eigenlijk niet
zo prettig vind. In Livingston kon je nog geen 5 stappen zetten zonder
dat het zweet over je rug liep, en de wind was zo warm dat het voelde
alsof de airconditioning op 'heet' stond. Anyway, Livingston was verder
super. Heel Caribisch, alsof ik weer op een eilandje zat, met
felgekleurde huisjes, prachtige stranden, en 's avonds live muziek.
Vooral die muziek was geweldig, garifuna muziek, vooral veel trommels,
een schelp en zang, en natuurlijk dansen. Zelfs de kleinste kinderen
dansen zo ongelooflijk goed, impressive! Heb ook weer een fijn
bootavontuur beleefd, toen we met een bootje naar een prachtig strand
gingen. 's Ochtends was alles ok, strakke zee, blauwe lucht, maar op de
terugweg was dat alles weg. Hoge golven midden op zee, witte koppen en
donkere lucht, en wij in een klein bootje. De kapitein riep wel relaxt:
niets aan de hand, ik ben al 20 jaar kapitein en er is nog nooit iets
gebeurd! Maar om eerlijk te zijn dacht ik alleen maar: "jaja..". Twee
keer stonden we op het punt om om te slaan. Ik zat aan de rand, en weet
nog dat ik naar beneden keek, naar het kolkende bruine water, tot we
gelukkig weer terug vielen. Daar krijg je wel even een adrenalinestoot
van! Toen we eindelijk weer terug bij de aanlegsteiger waren was ik
helemaal doorweekt en (wederom) heel blij dat ik weer veilig aan wal
stond. Heb mn tijd in Livingston verder doorgebracht in een hangmat, in
een prachtig zwembad van een chique hotel, en in het hostel waar het
erg gezellig was. Toen zondagochtend de boot naar Puerto Barrios, en
daar de bus naar la capital, Guatemala City. En de volgende ochtend
naar het vliegveld.. ondertussen was ik het afscheid alweer een beetje
vergeten, en na de slopende hitte en busreizen had ik wel zin om naar
huis te gaan.
Natuurlijk ging dat niet zonder vertraging, dus
miste mn vlucht in Madrid, maar ben uiteindelijk veilig thuisgekomen.
En alles is hier zo schoon! Zelfs de snelweg is schoon! En iedereen
rijdt zo netjes, alleen links inhalen enzo, wauw. Geniet ook erg van mn
huis, mn moeders kookkunsten, en de douche die zo hard is dat ik eerst
even dacht dat er iets mis was. Alles went, zo zie je maar, dus over
een paar dagen vind ik dit alles vast weer heel normaal. Maar het was
geweldig, en ik ga de mensen die ik daar heb leren kennen nog heel lang
missen. Thanks voor alle berichtjes, voor het meeleven, super! Op naar
de volgende reis ;).
Jildou
Vindt u dit artikel de moeite? Voeg het toe:
