Nog 3 weken..
Hola!
Het aftellen van de
laatste weken is ondertussen begonnen, ongelooflijk hoe snel dat
altijd gaat als je weg bent! Nog maar drie weken en ik vlieg alweer
terug naar Nederland. En dus zijn die laatste drie weken helemaal
volgepland om nog zoveel mogelijk te doen en te zien.
De
afgelopen weken waren rustig, voornamelijk omdat ik een week ziek ben
geweest, en het de week daarop rustig aan heb gedaan. De dokter is
ondertussen een goede bekende geworden! Ik heb wel vooruitgang
geboekt met mn onderzoek, vooral omdat ik nu voor een vereniging van
cooperaties aan het werk ben. La Red de Artesanos de Guatemala heeft
me gevraagd om de verschillende cooperaties die lid zijn van La Red,
te bezoeken om informatie te verzamelen. Het is de bedoeling dat ik
uiteindelijk teksten ga schrijven over elke cooperatie, die in de
winkel komen te hangen, zodat mensen kunnen zien wie de producten gemaakt
hebben die zij (hopelijk) kopen. Afgelopen zaterdag ben ik dus naar
Panajachel gereisd, voor een interview met een ondernemer daar. 's
Middags heb ik daar twee meiden van de Nederlandse groep en twee
Guatemalteekse vrienden ontmoet, en zijn we met z'n allen naar Santa
Cruz gegaan. Kunnen jullie je nog het verhaal over cocktails en
ondergaande zon herinneren? Daar dus, en het was weer ontzettend
leuk. Deze keer zijn we in het hostel (La Iguana Perdida) gebleven
voor de bbq en het verkleedfeest daarna. Het was een hilarische
avond, met veel dansen, rum, kampvuur en gitaarmuziek. Oja, en
kaarslicht, want we deden (als echte wereldburgers) mee met een
wereldwijde actie om van 20:30 tot 21:30 alle lichten uit te doen.
Foto's van het feestje volgen nog..
Heb ondertussen al wat vorderingen gemaakt met mijn weefproject,
zie de foto's voor het resultaat. Het kan zijn dat Amparo gelijk
krijgt, want het gaat nog niet zo snel tot nu toe. Vorige week was
het ook druk omdat we een benefietfeest voor Trama organiseerden. Het
was een redelijk succes, er waren niet heel veel mensen, maar we
hebben wel redelijk wat geld opgehaald. Jammer dat ik er niet ben om
het de volgende keer beter te doen. Dat is natuurlijk het grootste
probleem met vrijwilligers, de continuiteit is ver te zoeken,
daardoor is het heel moeilijk om echt iets op te bouwen. Hopelijk
lezen de volgende vrijwilligers onze evaluatie!
Komende week ga ik
verschillende cooperaties bezoeken, vergaderingen bijwonen, bij Trama
aan het werk, kortom heel hard werken om de verloren tijd in te halen en te proberen om nog wat tijd over te houden aan het eind. Op dit moment ziet het er niet goed uit, want volgende week is het Semana Santa, en dan is bijna alles dicht. Zaterdag gaan we de verjaardag van twee van de meiden
vieren. Lenneke en ik hebben een gigantische taart besteld, met
uitgebreide versieringen. Er ontstond nog even wat verwarring, toen
de mevrouw achter de balie vroeg of de taart voor een meisje of een
jongen was. We hadden namelijk een roze randje voor de taart
uitgezocht, en dat kon niet als het voor een jongen was. Bovendien
mochten er dan ook niet zoveel roosjes op. De discussie die volgde
over meisjes die van voetbal houden en jongens met roze t-shirts
zorgde ervoor dat de mevrouw ons aankeek alsof we ons verstand niet
hadden, en eindigde ermee dat ik haar maar gewoon verzekerde dat het
echt voor een meisje was..
Saludos, Jildou
Vindt u dit artikel de moeite? Voeg het toe:
