Met Anders dan Anders naar Japan - Midori No Hi - Dag 12 (2)
Reisblog door Armand Vervaeck*
Dag 12 - Mount Fuji - Tokyo (deel 2)
Ook voor vandaag was het weerbericht niet goed te noemen. Tot de middag zeker nog regenbuien en zwaar bewolkt.
Gerda wilde niets an het toeval overlaten en was bij het eerste daglicht opgestaan om de Mount Fuji te bewonderen. Na een ingetogen verwensing zocht ze opnieuw haar bed op.
Aan het ontbijt zien we een aantal mensen met DHL op hun kleding gedrukt. Als ik nadien iemand met een T-shirt van Sauber BMW uit een dure BMW zie stappen, besef ik dat hier meer aan de hand moet zijn.
Even later weet Tomoko, onze Japanse begeleider, ons te vertellen dat hier in de buurt volgende zondag een Formule 1 autosport wedstrijd plaatsvindt. Ik ken er evenwel niet genoeg van, om bekende autopiloten te herkennen. Wilfried, die ooit nog aan autosport gedaan heeft, merkt het helaas te laat en mist hier een kans om één van zijn vedettes te herkennen.
Het Mount Fuji hotel is één van de hotels die door de F1 teams uitgekozen werden.
Vermits we zaterdag terug naar huis vliegen, zal ik zondag misschien alsnog de Mount Fuji kunnen zien. Het autocircuit bevindt zich namelijk in de directe omgeving van de vulkaan.
Als onze bus de 'Skyline' route opdraait, beseffen we dat we, weer of geen weer, aan sightseeing gaan doen met zicht op de onzichtbare Mount Fuji. Het programma wordt uitgevoerd zoals voorzien. Japanse efficiëntie.
We zien af en toe wel de flanken van de 3700 meter hoge en mooie vulkaan, die nog steeds actief is (laatste eruptie in 17xx), maar helaas nooit zijn besneeuwde kratertop.
We kunnen ons wel een idee vormen van wat een wondermooi landschap moet zijn. Het hoogste punt van de route ligt 1100 meter boven de oceaan, die we door gaten in de wolken ook af en toe kunnen zien.
Op één van de stops zien we onder ons een groot kratermeer van een uitgedoofde vulkaan. Op de hellingen zien we, aande overkant van het meer, zwaveldampen uit de grond komen. Te ver van onze route verwijderd om er een kijkje te gaan nemen.
We maken op het einde van onze sightseeing een sanitaire stop langs het meer. De plaats heeft een grote toeristenwinkel waar enkelen onder ons niet kunnen aan weerstaan. Er is ook een aanlegsteiger waar men kan inschepen op een pleziervaart met een kitcherig zeeroversschip.
Het is inmiddels middag geworden en we laten de Mount Fuji achter ons.
We gaan lunchen in het Fujiya Hotel. Van de buitenkant ziet het er prachtig uit. Een aantal mooi uitgedoste portiers, bagagedragers en enkele peperdure wagens op de parking voor het hotel, geven nog meer allure aan dit gerenommeerd hotel (waar de Japanse keizer al gelogeerd heeft).
Als ik de lobby zie moet ik mijn mening evenwel herzien. Vergane glorie. Het meubilair oogt afgeleefd.
In het restaurant moet ik mijn mening terug herzien. Wat een prachtig restaurant ! Sjiek !!! De volledig uit hout gebouwde zaal is versierd met allerhande mooi houtsnijwerk. Om dan nog te zwijgen over het porcelein, het bestek en de vriendelijke obers. De spijskaart is navenant. Dit is een 5 sterren restaurant.
Wij voelen ons allemaal een beetje als landlopers in een dergelijk sjieke omgeving.
Anders dan Anders blijft ons extreem aangenaam verrassen.
Nakaartent over zoveel lekkers en moois rijden we richting Tokyo. Het regent nog steeds.
2 uur later zien we het verkeer toenemen en rijden we stapvoets Tokyo binnen. Wat ons meteen opvalt is dat de gebouwen mekaar niet raken. Zelfs hogere appartementsgebouwen hebben ongeveer 1 meter tussenruimte. Deze bouwwijze blijkt te zijn ingegeven door het aardbevingsgevaar. Tokyo is al meermaals vernield door aardbevingen. De laatste grote aardbeving vond plaats in 1932 en telde duizenden doden.
We logeren 3 nachten in het 5* Dai-Ichi hotel in de trendy Ginza wijk. De lobby is niet meteen denderend te noemen. Pas als we onze kamer betreden straalt dit hotel zijn echte klasse uit. De kamers zijn prachtig ingericht met mooie meubels, lampen en toebehoren. Het is tevens de allereerste badkamer tijdens onze reis waar we ons, zonder een claustrofobisch gevoel, kunnen in omdraaien.
Als ik mijn idee over de kamer aan Monique meedeel, beaamt zij dit volmondig. Alex is het er niet mee eens, en begint af te geven op de gebrekkige voorzieningen. Mooi, ja zeker !, maar de inrichters zouden beter eens aan de functionaliteit denken dan aan de designs. Je kan in de douche nergens een zeepje leggen of shampoo flesje kwijt, en het haakje aan de badkamerdeur is misschien goed om een t-shirt aan op te hangen, maar zeker geen 2 badjassen. En gelijk heeft hij ook natuurlijk.
Glenn gaat met de groep nog een kleine wandeling maken in de buurt van het hotel om de Tokyo sfeer op te snuiven. Op nauwelijks 10 minuten van het hotel wandelt hij Ginza street in. De Oh's en Ah's komen uit ieders mond. Prachtige winkels van de belangrijkste couturiers ter wereld wisselen mekaar af. Wie hier een uitstalraam heeft, heeft het zeker gemaakt. De wat vreemd geklede Japanse vrouwen en meisjes van de vorige dagen zijn hier nog nauwelijks terug te vinden. Ze zijn vervangen door stijlvol en duur geklede Japanse dames. Deze stad fascineert iedereen meteen.
Als de avond valt geven de mooi geordende lichtreclames nog meer uitstraling aan deze mooie winkelstraat.
Inmiddels zijn de straten overvol met in donker maatpak geklede mannen en vrouwen. Een totaal andere wereld dan bij ons, merkt Alex met zichtbare heimwee op.
Ter hoogte van het Sony Center geeft Glenn ons wat vrije tijd.
Wilfried, René en ikzelf (de echtgenotes volgen met lichtelijk minder enthousiasme) trekken meteen het Sony Center binnen om naar de nieuwste ontwikkelingen te kijken. De producten die de volgende maanden in Japan en Europa op de markt zullen komen, staan hier al uitgestald.
De LED televisie (ter grootte van het scherm van een kleine laptop) is het eerste dat opvalt. De zeer heldere, haarscherpe en milieuvriendelijke led technologie is de televisie van de toekomst. Hij is evenwel nog erg duur. Het kleine scherm kost meer dan 2000 euro.
Ik voorspel evenwel dat binnen de 5 jaar de televisies esr zo zullen uitzien. Net op tijd om mijn huidige plasma televisie te vervangen.
Voorts zien we de nieuwe reeks Cybershot fototoestellen. Wat in de kleine toestellen van 10,1 Megapixel met een vast intern geheugen van 4 Gb het meest de aandacht trekt is de 'smile function'. Als de functie aangezet wordt volgt de intelligente lens het gelaat van de persoon of personen die in beeld lopen, en als iemand lacht gaat onmiddellijk de flash af. Getest en goed bevonden. Wat gaat men nog allemaal uitvinden !
Alex en Mia hebben van de vrije tijd gebruik gemaakt om een mooie Yukata te gaan kopen. De immer bijzonder mooi geklede en charmante Mia was al een tijdje op zoek naar deze elegante en aangename Japanse badkleding.
's Avonds eten we Italiaans in de buurt van het hotel. Niet één of 2 gerechten, maar tal van lekkere Italiaanse hapjes. Een formule die het bij iedereen doet. Iedereen vraagt zich af waarom men daar bij onze Belgische Italianen nog niet opgekomen is.
Als we na het diner terug thuiskomen is de Nikkei beurs op 1 dag met 10% ingestort, en dat net als wij hier in Tokyo zijn. We zijn hier getuige van een wereldschokkende gebeurtenis. Walter denkt er sterk aan op in navolging van de Japanners ritueel Harakiri te plegen.
* Armand Vervaeck is medeëigenaar van het internet reisbureau arakea.com
Vindt u dit artikel de moeite? Voeg het toe:
Japan
